Çene biçim bozukluklarının ve diş gevşemelerinin diğer bir etkeni de parafonksiyonlardır. Bunlar; ağız ve dişlerin normal kullanılışlarında bulunmayan, ancak yine de uygulanan ve sonun­da dişlerin varlığını olumsuz yönde etkileyen işlevlerdir. Dişlerin sıkılması ve bastırılması da bu gruba girer. Özellikle çocuklar geceleyin sık sık dişlerini gıcırdatırlar ve dişlerini bilinçsizce birbiri üstüne bastırarak bir oraya bir buraya oynatırlar. Aynı biçimde başparmaklarını yada ayak başparmaklarını geveler ya da emerler. Bunun nedeni çoğu zaman ruhsal çelişkilerden kaynaklanır. Ağız ve dişler bu durumlarda ruhsal gerginliklerin etki organlarıdır. Birçok yaşlı insanların da uykuda ya da öfkelendiklerinde dişlerini gıcırdatma alışkanlıkları vardır. Ancak yaşlılarda her zaman durum bu olmayabilir. Bunlar uyanıkken hiç bir şey düşünmediklerinde de ağız ve dişlerini oynatırlar. Boş zamanlarında doğal ya da yapay dişlerini gelişigüzel çiğner, emme hareketi yapar ya da çoğu zaman salt can sıkıntısından yüzleri­ni, gözlerini oynatırlar. Ozan Eugen Roth bu durumu yerinde bir gözlemle şöyle betimliyor :

Bir insanın serinkanlı olması istenirse: «Sık dişlerini biraz» denir ve bununla, dişlerin sıkılma­sı sırasında ruhsal gücün toplandığı belirtilir. Ayrıca yararlı parafonksiyonlar da vardır. Dişlerle duyma olanağı da bu gruba girer. Sağır olan birçok müzisyen dişlerinin arasına bir değnek so­karak ve bunu müzik aletine değdirerek tonları algılayabilir.