Hareket sistemi hareket sistemi sağlığı hareket sistemi hastalıkları

İnsan, dünyaya, 206 değil 350 kemikle gelir. Bir bölümü gelişme süreci içinde diğerleriyle kaynayacak, bir diğer bölümü ise dünyaya gelişteki durumunu irileşmesi dışında bozmayacak olan bu 350 kemiğin kaynaması, erkeklerde 25 kadınlarda ise 22 yaşına kadar tamamlanır. Küçük çocuklarda, yaşlılara oranla kemik kaynaması süreci daha kısa ve daha hızlıdır. Doğa, böylece küçük çocukları yaşam boyunca sakat kalmaktan korumayı amaçlayan bir sistem de geliştirmiş olmaktadır. Aynı sistem, insan yaşlandıkça, işlevinden yitirmekte, 60 - 70 yaşlarında sık görülen kayma sonucu leğen kemiği kırılması, sonuçta ölüme ulaşan yatalak hastalıklarının başlangıcı sayılmaktadır

Kaza durumları dışında, insanın ölümüne değin vücudundaki 206 kemiği sayıca koruması, yitirmemesi beklenir. Asıl yitirilen kemik dokusudur. Özellikle kadınlarda doğurganlık dönemi bitiminden sonra hızlanan kemik dokusu yitimi, kadının 70 yaşına ulaşmasından önce kemik dokusunun hemen hemen yarısına mal olur.

Skeletoloji'nin gözlediği bir diğer ilginç olgu, insanın yaşam biçiminin, yeni kemik oluşumlarına yol açmasıdrr. Süvariler, bu duruma en iyi örneği oluşturur. Yaşamları gereği at sırtında uzun zaman geçiren bu insanlarda, normal kalça ve uyluk kemikleri dışında yeni kemikler oluşmaktadır. Çevre koşullarına kemiğin duyarlılığının bir diğer örneği, uzay araştırmalarında gözlenmektedir.

Uzun süreli uzayda kalmayı gerektiren uçuşlar, İnsan bacağını ve bacak kemiklerini yararsız, geleneksel işlevlerini yerine getirebilmekten uzak uzantılara dönüştürmektedir.-Gemini ve Apollo uzay uçuşlarına katılanlarda yapılan röntgen incelemeleri, kemik dokusunda, ayda 4 grama kadar kalsiyum yitimini saptamıştır.

Bu miktar, vücutta bulunan kalsiyum toplamının %0.4'ü kadardır. 84 günlük uzay laboratuvarı Skylab uçuşunda, üç astronottan ikisinin topuk kemikleri yoğunluk yitimine uğramıştı.

Uzay adamlarının incelen ve narinleşen kemikleri, Kemik Erimesi-Osteoporoz hastalığına yakalananlarınkine benzemekteydi. Bu hastalık, "kalsiyum kaybı sonucu, kemik dokusunun beslenme yetersizliği nedeniyle normal yapı ve işlevini yitirmesidir. 60 yaşın üzerindekilerde sık görülür ve kemik kaynamasını güçleştirip, geciktirir, bazen olanaksız kılar. Hastalık, Amerikalı ve Rus uzay adamlarının tıp uzmanlarınca sürekli gözlenmesi sonucu yeni tedavi olanaklarına kavuşmuştur.

İskelet, zaman İçinde, doğal bir kalsiyum yitimi süreci içindedir. Pennsylvania Üniversitesi Antropoloji bölümünden Prof. Wilton Krongman, kalsiyum yitimi gösteren kemikleri röntgen ışınıyla İnceleyerek hastanın ölüm yaşı, cinsiyeti, ırkı ve hastalık nedeni ile gelişimini saptayabilmektedir..

Kemik gelişmesi ve şekli, insanın binlerce, milyonlarca yıl öncesine dayanan kalıtımıyla yakından ilgilidir. Kemik gelişimi, büyük çapta önceden belirlenebilen kesin gelişim aşamaları gösterir, vücudun yükümlülükleri ansızın bir başkalaşım göstermezse, bu aşamalar birbiri ardına izlenir. Yükümlülük değişimi, normal bir yaşam sürdürülürken bir savaşa katılma olabilir. Bu durumda insanın hareketleri, gereksinmeleri değişmekte, zorlu yaşam biçimine alışmakta güçlük çeken iskelette kemiklerin kolayca kırılmasına yol açılmaktadır.

Yine yaşlılık örneğine geri dönecek olursak, kısıtlı da olsa hareketli bir yaşamdan yatalaklığa dönüşen hasta, hareketsizlik sonucu kemiklerin de ilik ve kalsiyum yitimine uğramakta, sonuçta kemiğin biçimi ve direnci bozulmaktadır. Bu durumda, görülen hastalık, kemikte Kalsiyum ve D Vitamini eksikliğinden kaynaklanan Kemik Yumuşaması-Osteomalazi olabilir. Hasta, yatalaklık olmanın da hızlandırdığı aşırı derecede yorgunluk, halsizlikten ötürü ölüme varabilir.

Kemik hastalıkları, iskelet sisteminde bir anormallik olmadığı zaman vücudun kendisini hastalıklara karşı koruyabildiğini, yapısal bozukluklarda ise hastalıkların kolayca gelişebildiği ileri süren öğretiyi (Osteopati) doğrular görünümde seyrederler. Bu öğreti, hastalıkları tedavi amacıyla iskelet.üzerinde bazı işlemlere başvurmakta ve bazen başarılı sonuçlar sağlamaktadır.

Doğa, canlılarda kemiklerin önemini vurgulamıştır, jnsanlar, tıp bilimi ve hekimler aracılığında kemik hastalıklarına ve kemik yapısının bozukluk veya yetersizliğine çözüm ararken, hastalıklarına çözüm için sorunlarını açıkça dile getirmekten yoksun canlılar, içgüdü ve dürtüleri aracılığında sağlıklarını kazanabilmektedir. Kalsiyum ve fosfor eksikliği, kemik yapısını tehdit eder boyutlara ulaştığında, sığırlarda görülen, önüne geçilmez bir kemik yeme arzusu (Osteofaji) bunun canlı örneğidir.

Bazı hayvanların da kendilerine acı veren kemik enformasyonlarını düzeltme amacıyla sert nesnelere değişik açılardan saldırıp çarptıkları ya da değişik yüksekliklerden başkalaşım gösteren vücut bölgesi üzerine düşecek şekilde atladıkları görülür. Bu olgu, hayvanın ölümcül yaralanmasına yol açabilirse de, o durumda yaşamaya yeğlendiği görülür. İnsandaki kemik deformasyonları, biçimslz kemiğin kırılmasını amaçlayan osteoklasti ame-liyatıyla düzeltilebilir.

Kemiklerin kırıldıkları yerden kaynamaları, ilginç bir olgudur. Küçük yaşta kırılan uyluk kemiği yanlış bir noktada kaynayabilir. Kaynama, bunu sağlayan madde olan kallustan ötürü kırığı röntgende gösterme-yebilir. Uzman hekim gözü kırığı saptayabilirse de cerrahi bir işleme gerek duymayabilir. Kırık noktası zaman içinde belirsizlesin Kemiğin yapı hücreleri, yıkılan hücrelerle işbirliğine giderek kırığı kaynatıp, yanlış birleşmeyi giderebilirler.

Bu, sürekli bir tamir ve denetim sisteminin kırık noktasında odaklaşmasını gerektirir. Yaş ilerleyip, sistem aksamaya başladığında, uyluk kemiğindeki kırık yeniden dert yaratır, topallamaya neden olur. Kırık kemikler birbirlerine kendiliklerinden kaynayamıyorsa, kırık kemik uçlarını tel dikiş ile birbirine bağlama işlemi olan Osteorafi yararlı sonuçlar sağlayabilir.

İnsanların iskelet boyut ve biçimlerindeki farklar, cinsiyete göre değişik görünüm ve özelliklerde olabilir.

Erkek çocuklar erginlik öncesi bacak kemiklerinde, gövdelerine oranla daha hızlı bir büyüme (uzama) gösterirler. Dirsekten ele kadar olan önkol bölümü, ise, zaten doğuştan kadınlannkine oranla daha uzundur ve öyle kalır.

Erkek ve dişi cinsiyet hormonları olan androjen ve östrojen'ler kıkırdak gelişmesini hızlandırıp, erkeklerin daha geniş omuzlu, kadınların ise daha geniş kalçalı olmasını sağlarlar.

Kemikler Kemik Kırıkları Omurga Kemikleri