Kandaki üre oranının normalin üzerinde olması halidir. Çeşitli
sebeplerle ortaya çıkan böbrek yetmezliğinin son döneminde meydana
gelip, şuur bulanıklığı ve koma içinde ölüme götüren hastalık hâli.
Üremi; sinir sistemi, mîde-barsak ve kalp damar sistemleri yönünden
çeşitli belirtiler veren, üre birikimi ve asidozla kendini gösteren
bir çeşit zehirlenmedir.İdrarla atılması gereken üre, ürik asit ve
kreatinin gibi azot metabolizma aıtıkları kanda birikerek
zehirlenmeye benzer belirtiler gösterir. Bunların en tehlikelisi üre
olup kandaki oranı yüzde 50 mg'ın üzerine çıktığında zehirlenme
belirtileri başlar.
Belirtileri: Üre, başlıca,
protein yıkımından ortaya çıkan, az reaktif bir maddedir. Çeşitli
vücut salgılarında ürenin bulunması istenmeyen sonuçlar doğurur.
Tükürükle salgılanan üre, ağızda kötü bir tada ve kötü soluk
kokusuna yol açar, çünkü, burada üre, mikro-organizmalar tarafından
amonyak’a yıkılır. Mide sıvısıyla salgılandığında, yıkım ürünleri
ülserleşmeye ve mide iç yüzünün kanamasına neden olduğundan, kusma
ve bulantıya neden olur. Diğer üremi belirtileri, baş ağrısı, baş
dönmesi, geçirilmeyen hıçkırır ve ağır şekillerinde de, böbrekm
yetmezliği sonucu ortaya çıkan çırpınmalar ve komadır.
Tedavi: Böbrek
yetmezliğinin her şekli, üremiye neden olur. Bundan ötürü tedavi
nedene yöneliktir. Uygun vakalarda, suni böbrek kullanılabilir.
Kronik vakalardaysa, ömür boyu diyaliz (bkz.) gerekir.
Bazı ender rastlanan vakalarda, yüksek kan
üre düzeyi, herhangi bir böbrek hastalığı olmaksızın, bozuk çalışan
böbreklerden ötürü görülebilir. Bu tip vakalar, prerenal üremi
vakaları adını alır ve tedavi, üremiyi artıran nedene yöneliri. Bu
neden, genellikle, ağır yaralanmalarda, ameliyat sonrası devrede
görülebilen, sıvı ve elktrolit dengesi bozukluğudur.
